Η ομιλία της Θεολόγου Ξουλίδου Σταυρούλας καθηγήτριας στο Γυμνάσιο Ωραιοκάστρου, δημοτικής ενότητας Μυγδονίας, τοπική κοινότητα Δρυμού, που έγινε στην εκκλησία μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας.

Σεβασμιότατοι πατέρες, κύριοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κυρίες και κύριοι, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, αγαπητά μας παιδιά.

Η επέτειος της 25^ης Μαρτίου 1821, είναι ένας ιστορικός σταθμός που σηματοδοτεί την εξέλιξη της νέας ελληνικής ιστορίας καθώς εκκολάπτει την δημιουργία ενός ανεξάρτητου νέου ελληνικού κράτους. Είναι όμως και ένας σταθμός στην διάρκεια του έτους, καθώς, μαζί με το ηρωικό μήνυμα της απελευθέρωσης του γένους, η ημέρα αυτή συμπυκνώνει ποικίλα μηνύματα χαράς και ελπίδας. Η 25^η Μαρτίου φέρει επιπλέον, τόσο το μεταφυσικό μήνυμα της σωτηρίας του ανθρώπου με τον Ευαγγελισμό του ερχομού του Χριστού, όσο και την χαρά της αναγέννησης της φύσης, αφού η ελπιδοφόρα άνοιξη εκδηλώνει αποφασιστικά τα σημάδια της. Η γιορτή αυτή του ελληνισμού, συστατικό κι αυτή της ιδιαίτερης ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου μας, μας υπενθυμίζει ότι το δέντρο της ελευθερίας ανθεί και ευδοκιμεί με πολλούς αγώνες.

Μια πρώιμη άνοιξη ήταν και τότες , την 25η Μαρτίου του 1821 πριν από δύο σχεδόν αιώνες, όταν ο Ελληνισμός πήρε στα χέρια του τα όπλα τα ιερά, για να διεκδικήσει την Λευτεριά, την Μονάκριβη Θεά. Την Θεά που περίμενε αιώνες, όντας σκλάβος και καταφρονεμένος, και κατέκτησε μέσα από το ανυπέρβλητο μεγαλείο της θυσίας αγραμμάτων, ρακένδυτων και πεινασμένων ανδρών, αμόρφωτων παλληκαριών, αρματολών και κλεφτών, ιερωμένων, γυναικών και παιδιών.

Η 25η Μαρτίου του 1821 είναι ορόσημο, είναι σταθμός στην ιστορία του Ελληνισμού, των Βαλκανίων και της Ευρώπης , είναι σελίδα που αποπνέει τόλμη και εθνική υπερηφάνεια, γιατί ο λαός , σύσσωμος και μεθυσμένος από τα νάματα της Ελληνικής Ιστορίας, έπαιρνε την ηρωική απόφαση να ξεσηκωθεί εναντίον της Οθωμανικής τυραννίας και να διεκδικήσει με το αίμα του να διαφεντεύει την ζωή του.«Θέλουμε να ζήσουμε λεύτεροι» ήταν το σύνθημα των εξεγερμένων σκλάβων στην Μολδοβλαχία τον Φλεβάρη του 1821, υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. «Ελευθερία ή Θάνατος» ήταν το σύνθημα και των επαναστατών του Μοριά τον Μάρτη του 1821 υπό τις ευλογίες του Πατρών Γερμανού και με τον Θούριο του Ρήγα να δονεί κάθε ψυχή: «Ως πότε παλληκάρια να ζώμεν στα στενά» Αυτή ήταν η φωνή της πατρίδας στην οποία αυθόρμητα και γενναία ανταποκρίθηκαν οι υπόδουλοι Έλληνες. Οι φτωχοί κολλήγοι, οι σιμιτζήδες, οι κτιστάδες και οι μαστόροι, οι περιπλανώμενοι τσουκαναραίοι, οι χωρικοί, οι μορφωμένοι της διασποράς, ο κλήρος, οι ναυτικοί και οι καραβοκύρηδες, οι λίγοι προύχοντες, οι νέοι , οι έφηβοι. Ήταν η φωνή του Ρήγα Φεραίου, των διαφωτιστών, των Φιλικών.
Την ακολούθησε ένας στρατός ατάκτων που δημιούργησε το Χάνι της Γραβιάς, το Σούλι και το Κούγκι, τα Δερβενάκια, το Μανιάκι, την Αλαμάνα, τα Ψαρά, την Χίο, τις Κυδωνίες, την Τροπολιτσά, το Μεσολόγγι, το Ναβαρίνο. Την ακολούθησαν οι σκλάβοι, ο λαός μας ολόκληρος, που διέσωσε μέσα στον κόρφο του τα ελληνικά γράμματα και την ορθόδοξη πίστη στην αγνή χριστιανοσύνη κι έμελλε να γράψει τις πιο λαμπρές σελίδες δόξας.

Ένας γενικευμένος ξεσηκωμός στον Μοριά, στην Ρούμελη, στο Αιγαίο, στην Κύπρο. Οι Έλληνες, οι Ρωμιοί, οι Γραικοί, οι δούλοι λευτερώθηκαν και δημιούργησαν την Μητροπολιτική Ελλάδα που άρχισε σιγά-σιγά να αναγεννιέται από τις στάχτες της και μέσα από ποτάμια αιμάτων και δακρύων, μέσα από θυσίες και ολοκαυτώματα, συνέχισε να απελευθερώνει όλα τα σκλαβωμένα της παιδιά: Την Θεσσαλία, την Ήπειρο, την Μακεδονία, την Θράκη, τα νησιά, την Κρήτη. Αυτός ο ξεσηκωμός βρισκόταν πέρα από τα όρια της λογικής.«Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς», λέγει ο Κολοκοτρώνης. «Αλλ’ ημείς αν δεν είμεθα τρελοί δεν εκάναμεν την Επανάσταση, διατί ηθέλαμεν συλλογισθεί πρώτον δια πολεμοφόδια , καβαλαρία και πυροβολικό και ηθέλαμεν λογαριάσει την ιδικήν μας δύναμιν και την τουρκικήν».
Είναι βαριά η ανάσα των επαναστατημένων Ελλήνων που φτερουγίζουν ως Αρχάγγελοι της Ρωμιοσύνης μέσα σε τούτη δω την εκκλησιά. Γίνεται σύνοδος των Ηρώων και των Αγίων αυτό που ζούμε σήμερα για χάρη της Ελευθερίας,της Αξιοπρέπειας και της Δικαιοσύνης.

Προς χάρη όσων δεν έλαβαν υπόψη τους συσχετισμούς και την εχθρική στάση της Ευρώπης, των Μεγάλων Δυνάμεων, της Ιεράς Συμμαχίας.

Κυρίες και κύριοι, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, αγαπητοί μας μαθητές,

Τα τετρακόσια χρόνια της σκλαβιάς και της μιζέριας, οι τέσσερις αιώνες της υποδούλωσης και της ταπείνωσης δεν εξάλειψαν το γένος των Ελλήνων, την Ελληνική γλώσσα, την ορθόδοξη πίστη, τα ελληνικά οράματα. Αυτό το εκπληκτικό φαινόμενο άφησε άφωνους τους ξένους , αυτό το συγκλονιστικό θαύμα της ελληνικής ψυχής που παρέμεινε αδούλωτη για τετρακόσια χρόνια και όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου φανερώθηκε διεκδικώντας τα δίκαια του λαού. Τα χρόνια της σκλαβιάς και της καταπίεσης θέριεψαν το πάθος των Ελλήνων για την Ελευθερία κι έγραψαν το συμβόλαιο μαζί της και το υπέγραψαν με τα τραχιά τους δάκτυλα οι απελεύθεροι και οι ραγιάδες.

«Η ώρα της σκλαβιάς δεν αρχίζει από τη στιγμή που ένας τύραννος ντόπιος ή ξένος, υποδουλώνει κάποιο λαό. Αρχίζει από τη στιγμή που ο λαός αυτός παύει να λογαριάζει για υπέρτατο αγαθό τη λευτεριά. Και η ώρα της λευτεριάς δεν αρχίζει από τη στιγμή που ο λαός ξεσηκώνεται για να συντρίψει τους τυράννους του, μα από τη στιγμή που παίρνει την απόφαση πως η ζωή δεν έχει αξία δίχως τη Λευτεριά »

Ο λαός γνωρίζει πως η μεγίστη μορφή ανελευθερίας είναι η άγνοια. Και φοβάται την ανελευθερία. Ο Λαός διδάχθηκε από τον Ρήγα πως «όλοι χωρίς εξαίρεσιν έχουν χρέος να ηξεύρουν γράμματα. Διότι εκ των γραμμάτων γεννάται η προκοπή με την οποίαν λάμπουν τα ελεύθερα έθνη.
Όλοι έχουσιν χρέος να γνωρίζουν.»

Ωστόσο, σήμερα μας βασανίζει η πάνδημη άγνοια που παραφράζεται σε επώδυνη απορία, σε πυροβασία επάνω σε πυρακτωμένα γεγονότα. Γι αυτό όσοι γνωρίζουν και όσοι έχουν ακόμη ψυχή, στέκονται με περηφάνια και θαυμασμό μπροστά στις ιερές μορφές του Αγώνα.

Θα ήταν παράλειψή μου να μη παραθέσω την εθνική κοσμοθεωρία του Ρήγα Φεραίου, που νομίζω είναι διαχρονική και οικουμενική. Προσέξτε την διαύγεια πνεύματος, την ειρηνευμένη σκέψη, την σιγουριά για τον εαυτό του, το έθνος και τον κόσμο, όταν ο Βελεστινλής λέει:

-Στην Ελληνική Δημοκρατία ο Αυτοκράτωρ Λαός είναι ο μόνος που ημπορεί να προστάζει δι’ όλα χωρίς κανένα εμπόδιο. Ο ελληνικός λαός είναι φίλος και σύμμαχος με τα ελεύθερα έθνη.

-Οι έλληνες δεν ανακατώνονται εις την διοίκηση άλλων εθνών, αλλά ούτε είναι εις αυτούς δεκτόν να ανακατωθούν άλλα εις την ιδική των.

-Δεν κάμνουν ποτέ ειρήνη με ένα εχθρόν όπου κατακρατεί τον ελληνικό τόπον.

-Τον ατίμητο θησαυρό της φιλτάτης ελευθερίας τον διαφυλάττουμε κατά του ζυγού της τυραννίας.

Αυτή είναι μια πνευματικά κτισμένη εθνική κοσμοθεωρία. Δεν τρέφει αυταπάτες. Ξέρει τι θέλει και είναι εμποτισμένη στις Υψηλότατες Αρχές του πολιτικού πολιτισμού, δηλαδή την Ανεξαρτησία, την Δημοκρατία και την Ελευθερία. Αν μια τέτοια εθνική κοσμοθεωρία κυριαρχούσε σε όλο τον κόσμο, ο κόσμος μας σήμερα θα είχε άλλη όψη.

Γιατί οι νεκροί μας δίνοντας τον όρκο του χρέους γνώριζαν ότι «πατρός τε και μητρός τε και τέκνων και προγόνων τιμιώτερον και αγιωτέρον η Πατρίς». Έτσι κατέκτησαν την Ελευθερία. Έτσι τους στεφάνωσε και τους πήρε στα φτερά της η Δόξα.

Σήμερα, στα 2011, η σύγχρονη «παγκοσμιοποίηση» απαιτεί να αντιστρέψουμε το ιστορικό γίγνεσθαι, να αντιστρέψουμε τη νομοτέλεια των ιστορικών γεγονότων, θέλει αξίες, αρχές και ιδανικά να χαθούν στη ροή του χρόνου, σε βυθούς λήθης και αφάνειας, και άλλα ανάξια να προβληθούν περισσότερο απ’τα σπουδαία και άξια. Όμως, η μίμηση των αρετών των ηρωικών μεγάλων μορφών του 1821 και η ευλαβική τιμή της μνήμης, των θυσιών και του αίματος των μυριάδων μαρτύρων της ελευθερίας, είναι ο μόνος δρόμος που οδηγεί στην αληθινή δόξα και στο ανυπέρβλητο και αιώνιο μεγαλείο της πατρίδας μας, της Ελλάδας.

Ο ελληνισμός, όσο κι αν το επιδιώκουν αρκετοί δεν πρόκειται να υποκύψει μπροστά σε δύσκολες συνθήκες. Γιατί στηρίζεται σε αξίες και θεσμούς όπως η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η δικαιοσύνη, η αυτοθυσία και ο ηρωϊσμός, η έννοια της πατρίδας, η αφοσίωση στην οικογένεια και η προσήλωση στα πάτρια, που αποτελούν από τα βάθη των αιώνων, τη βάση και τη δύναμη του ηθικού και πνευματικού μεγαλείου του, χάριν των οποίων, είναι αποφασισμένος να υποβληθεί, από την πιο μικρή ως την πιο μεγάλη θυσία, όταν η ώρα και η στιγμή το απαιτήσει.

Γιατί οι Έλληνες, έστω κι αν είχαν υποταχτεί τότε στους νικητές τούρκους, δεν υποδούλωσαν εντελώς το πνεύμα τους. Πιστεύοντας σε μια θρησκεία που διδάσκει τις υψηλότερες αρχές και σκοπούς της ανθρώπινης φύσης και βοηθάει στην τελειοποίηση της ανθρώπινης σκέψης, δε σταμάτησαν να διευρύνουν, όσο τους επέτρεπε η σκλαβιά, τον κύκλο των ιδεών τους. Καταγόμενοι άλλωστε από μεγάλους προγόνους, των οποίων τα έργα δεν τους ήταν ποτέ εντελώς άγνωστα, δεν ήταν δυνατόν να φανούν ανάξιοι της λαμπρής καταγωγής τους.

Παρακινούμενοι από αυτές τις δύο υψηλές αρχές, τη θρησκευτική και τη γενεαλογική, καλούμαστε κι εμείς να φανούμε αντάξιοι συνεχιστές των ηρώων του 1821 και πρωταγωνιστές αν χρειαστεί σε μια νέα ιστορική σελίδα του 21^ου αιώνα για την πολύπαθη πατρίδα μας.

Η Επανάσταση του 1821 και η επιτυχία της δημιούργησε το πρώτο ρήγμα στην παντοδυναμία των τυράννων και απέδειξε κάτι: Το κάτι αυτό είναι η αιώνια αλήθεια, ότι δεν υπάρχουν καθεστώτα ακλόνητα. Όσο περισσότερο αυταρχικά είναι τόσο περισσότερο εύθραυστα. Ας κρατήσουμε αυτό το μήνυνα στην καρδιά μας και χωρίς φόβο ας βροντοφωνάξουμε :

ΖΗΤΩ Η 25^Η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821!

ΖΗΤΩ Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ!