Η φίλη μου η Σάτιρα -ποιητική αδεία-

επήγε και θρονιάστηκε κοντά στη Μυγδονία.

Εκεί πήγε και γέννησε ήρωες πολύ μεγάλους

Δημάρχους, επιστήμονες,συμβούλους παπαγάλους…

Κι αντί να την προσέξουνε να της προσφέρουν κάτι,

την άφησαν τη δύστυχη, κατάμονη μ' ένα δραγάτη!

Η Σάτιρα όμως δεν κάθεται ποτέ να μυξοκλαίει

κι αυτά που τη στεναχωρούν ελεύθερα τα λέει.

Απ΄το σχολειό μου μάθανε πως πρέπει να προσέχω.

Να μην κρίνω, ίνα μη κριθώ απ΄ τους άρχοντες,

γιατί κάπως μεγάλωσα και δε μπορώ να τρέχω…

Τους αγαπώ τους άρχοντες και τους "υποστηρίζω"

"εμπνεύσεις" μου προσφέρουνε κι "ευχές" να σατιρίζω.

Ρωμιά είμαι και με βαρούν πολύ σκληρά και μένα,

γιατί τους έχω μπόλικα στη στήλη μου γραμμένα!

Παραμονές των εκλογών θα τους τα 'πω πιο χύμα.

Η στήλη θα 'χει μακρουλό ψηφοδελτίου σχήμα!

Κι όποιος θέλει και μπορεί μακάρι να τα εκδώσει,

να τα διαβάσει ο κάθε πικραμένος για να ξεδώσει!

Η Σάτιρα είναι ολόχαρη που πήρε τόση δόξα!

Φοβούμαι όμως πράγματι μην πάρει κι άλλη λόξα!!

Και να που τώρα έφτασε η ώρα η μεγάλη

κι οι εκλογές πλησίασαν, την ψήφο ζητούν πάλι.

Όμως αναγνώστες μου, τι ύφος έχουν πάρει!

Ξεχνούν καθώς μου φαίνεται πως όλοι σηκώνουν βάρη.

Κι οι Μύγδονες Έλληνες είναι κι αυτοί

και με παράπονο πικρό ζητούνε μία χάρη:

Πληρώνουν φόρους, πρόστιμα, πηγαίνουνε φαντάροι…

Προσφέρουνε στο κράτος μας και το υπηρετούνε.

Και τι καλό τους έκανε; Σεμνά-σεμνά ρωτούνε.

Πού 'ναι τα όμορφα σχολειά που έχουν άλλοι τόποι;

Η Σάτιρα ρωτά: Εμείς δεν είμαστε ανθρώποι;

Στα γήπεδα, στα Internet café, στα στέκια των καφέδων,

ανέθεσαν την "μόρφωση" των ώριμων και παίδων.

Δεν θέλουνε σκεπτόμενα μυαλά μέσα στα κεφάλια,

γιατί ασκούνε κριτική γι' αυτά τα μαύρα χάλια!

Η χαζοτηλεόραση που έχουμε για δασκάλα

μας έβαλε μικρούς-μικρούς σε βάσανα μεγάλα.

Θα ήθελα πολιτισμό, παιδεία και κουλτούρα

να λάμψει φως και μονομιάς να φύγει η θολούρα.

Αγαπητέ μου Δήμαρχε θέατρο κλειστό να ιδρύσεις,

για ν' ανεβάζει η Σάτιρα τις … επιθεωρήσεις.

Τα "σύγχρονα ιδανικά" ευρώ, πορνό και μπάλα

παγκοσμιοποιήθηκαν και 'διώξαν όλα τ' άλλα.

Στη "χώρα" τούτη την καλή ό,τι δηλώσεις είσαι.

Κι εσύ αν είσαι έξυπνος, δήλωσε κάτι, ζήσε…

Αν στα λαχεία, στα ξυστά και στα ΠΡΟ-ΠΟ κερδίσω,

Σχολή, Ωδείο, Θέατρο, Γυμνάσιο θα ιδρύσω!

Να 'ναι με πνεύμα μπόλικο η πόλη μας γεμάτη

-"ζωή" είν' αυτή που κάνουμε- φαΐ, πιοτά ραχάτι!

Η Σάτιρα κουράστηκε να γράφει για παιδεία,

γιατί η αδιαφορία πολλών γεννά μια αηδία.

Να χολοσκά για τα κοινά αιτία δεν υπάρχει!

Αυτά είναι τώρα θέματα Δημάρχου,Περιφερειάρχη.

Περνούν και δε μας χαιρετούν, τις αγελάδες μοιάζουν

που ζουν να τρώνε άχυρα και να τα … μηρυκάζουν.

Από τη "συμπεριφορά" και το "χαιρετισμό" τους

μαθαίνεις για τους "τρόπους" τους και τον … "πολιτισμό" τους.

Τι θα κερδίσουνε αν πουν μια καλημέρα τζάμπα;

Αν σου το πούνε σκέφτονται να κάνουν καμιά τράμπα!

Οι τράμπες όμως τέλειωσαν και ψήφους δεν θα πάρουν.

Γιατί ο δήμος είναι ο λαός, εγώ, εσύ κι ο φίλος

κι ο λαός εξύπνησε και δε πετά ούτε ψίλος.

Η Σάτιρα μόλις άρχισε να μιλά και δε θα σταματήσει.

Αν κάποιος θέλει να τα πει και δεν μπορεί να γράψει,

τότε με χρώματα πολλά ας μας τα ζωγραφίσει.